Rezonans magnetyczny jelita

Przed badaniem obowiązuje 4-godzinna przerwa w jedzeniu, zgodnie z zaleceniami pracowni. Zasady diety i picia płynów oraz przygotowania doustnego są przekazywane podczas rejestracji. W enterografii konieczne jest wypicie preparatu wypełniającego jelito według instrukcji personelu. Środki przeczyszczające stosuje się wyłącznie na indywidualne zalecenie. U osób z cukrzycą przygotowanie wymaga wcześniejszego ustalenia planu posiłków i leków.

Leki przyjmowane na stałe stosuje się według dotychczasowego schematu, o ile lekarz nie zaleci inaczej. W przypadku cukrzycy sposób przyjmowania leków w dniu badania ustala się wcześniej, z uwzględnieniem przerwy w jedzeniu. Zmian w leczeniu nie należy wprowadzać samodzielnie.

Do badania odpowiednia jest wygodna odzież bez metalowych zapięć, ozdób, fiszbin i włókien metalicznych. Przed wejściem do pomieszczenia z aparatem należy zdjąć biżuterię, zegarek, okulary, aparat słuchowy oraz wyjmowane protezy zębowe. Zalecane jest przyjście bez makijażu i kosmetyków zawierających metaliczne drobiny. W razie potrzeby personel przekazuje informacje o zmianie odzieży.

Telefon, klucze, karty płatnicze oraz pozostałe przedmioty metalowe i elektroniczne pozostają poza pomieszczeniem z aparatem, w wyznaczonym miejscu. Silne pole magnetyczne może przyciągać niektóre przedmioty i zakłócać działanie urządzeń, dlatego ich pozostawienie jest częścią przygotowania do bezpiecznego badania.

Podczas rejestracji należy zgłosić wszczepione implanty i urządzenia, metalowe ciała obce, przebyte operacje, ciążę lub jej podejrzenie oraz choroby nerek, cukrzycę i klaustrofobię. Istotne są wcześniejsze reakcje na środki kontrastowe i leki. Przed zastosowaniem preparatu ograniczającego ruchy jelit personel sprawdza przeciwwskazania do jego podania.

Na wizytę należy zgłosić się co najmniej 15 minut przed ustaloną godziną, aby dopełnić formalności i wypełnić ankietę bezpieczeństwa MR. Enterografia wymaga dodatkowego czasu na przygotowanie doustne, dlatego pracownia może wyznaczyć wcześniejszą godzinę przybycia.

Na badanie należy zabrać:
• dokument tożsamości,
• skierowanie, jeśli zostało wystawione,
• dokumentację leczenia, opisy i obrazy wcześniejszych badań oraz wyniki endoskopii i badania histopatologicznego, jeśli zostały wykonane,
• dokumentację wszczepionych implantów i urządzeń, zawierającą nazwę, model oraz warunki dopuszczenia do MR, a po operacji także kartę informacyjną leczenia szpitalnego,
• wynik oznaczenia stężenia kreatyniny, jeśli planowane jest podanie kontrastu: zgodnie z informacją pracowni nie starszy niż 14 dni, a przy rozpoznanej chorobie nerek nie starszy niż 7 dni,
Wyniki wcześniejszych badań, w tym endoskopii, jeśli zostały wykonane, pomagają dobrać zakres obrazowania. Wymagania dotyczące skierowania i dokumentacji są ustalane przed wizytą, zależnie od celu badania.

Samo obrazowanie trwa zwykle kilkadziesiąt minut. Cała wizyta jest dłuższa ze względu na przygotowanie doustne przed enterografią. Przewidywany czas pobytu i godzinę przybycia podaje pracownia podczas rejestracji.

Celem ustalenia terminu badania konieczna jest wcześniejsza rejestracja osobista, telefoniczna lub on-line.

• urządzeń i implantów oznaczonych jako MR Unsafe, czyli niedopuszczonych do badania w środowisku rezonansu magnetycznego,
• ferromagnetycznych ciał obcych w obrębie oczodołu lub gałki ocznej,
• innych metalowych elementów stwarzających zagrożenie w polu magnetycznym.
Możliwość wykonania MR ocenia się na podstawie ankiety bezpieczeństwa oraz dokumentacji implantów i metalowych ciał obcych. Niepełne informacje mogą wymagać uzupełnienia przed zakwalifikowaniem do badania.

• implantów zębowych, wypełnień i mostów protetycznych, choć elementy te mogą miejscowo zakłócać obraz,
• karmienia piersią; również po podaniu środka kontrastowego zawierającego gadolin nie ma potrzeby rutynowego przerywania karmienia.

Indywidualna kwalifikacja do badania:

Rozrusznik serca lub inny implant nie oznacza automatycznie wykluczenia z badania MR. Możliwość jego wykonania zależy od rodzaju urządzenia, dokumentacji i warunków bezpiecznego obrazowania. Niektóre urządzenia wymagają specjalistycznego nadzoru oraz odpowiednio przygotowanego ośrodka. Kwalifikację przeprowadza personel pracowni na podstawie dostarczonych informacji.
W ciąży rezonans bez kontrastu można wykonać przy uzasadnionych wskazaniach, po ocenie lekarza. Środek kontrastowy zawierający gadolin stosuje się wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach, po rozważeniu korzyści i ryzyka.
Choroby nerek i wcześniejsze reakcje na środki kontrastowe wymagają indywidualnej oceny przed podaniem kontrastu. Nie wykluczają automatycznie MR bez kontrastu. Przygotowanie doustne i ewentualny lek ograniczający ruchy jelit również dobiera się z uwzględnieniem stanu zdrowia. Klaustrofobię i trudności w pozostawaniu nieruchomo warto zgłosić wcześniej.

Na wizytę należy zgłosić się co najmniej 15 minut przed ustaloną godziną. Ten czas służy dopełnieniu formalności i wypełnieniu kwestionariusza medycznego. Jeśli pracownia wyznaczy wcześniejsze przybycie na przygotowanie doustne, obowiązuje przekazana godzina. Podczas rejestracji należy przedstawić skierowanie, jeśli jest wymagane, oraz aktualny wynik oznaczenia stężenia kreatyniny we krwi przy planowanym kontraście dożylnym.

Po omówieniu ankiety bezpieczeństwa pacjent wypija preparat wypełniający jelito według instrukcji personelu. Przed wejściem do pomieszczenia z aparatem pozostawia przedmioty metalowe i elektroniczne w wyznaczonym miejscu oraz, jeśli jest to konieczne, zmienia odzież. Przy planowanym kontraście dożylnym pielęgniarka zakłada wkłucie. Lek ograniczający ruchy jelit podaje się po sprawdzeniu przeciwwskazań.

Obrazy ocenia lekarz radiolog, który przygotowuje opis badania. Zapis obrazów na płycie CD pacjent otrzymuje bezpośrednio po badaniu, natomiast opis jest udostępniany w formie papierowej lub w Portalu Pacjenta. Termin jego dostępności podaje pracownia. Wynik może odebrać także osoba pisemnie upoważniona. Dalsze postępowanie ustala lekarz prowadzący po zapoznaniu się z opisem i pozostałą dokumentacją.

Badanie przeprowadza elektroradiolog. Pacjent leży na ruchomym stole aparatu, a nad okolicą brzucha umieszczana jest cewka odbierająca sygnał potrzebny do utworzenia obrazów. Po wsunięciu stołu do tunelu rozpoczyna się obrazowanie. Pozostawanie nieruchomo i krótkie wstrzymywanie oddechu na polecenie personelu pomagają uzyskać czytelne obrazy.
Pracy aparatu towarzyszą głośne, rytmiczne dźwięki, dlatego pacjent otrzymuje ochronniki słuchu. Przez cały czas pozostaje pod obserwacją personelu i może kontaktować się z nim przez interkom. Jeśli wymaga tego cel badania, część obrazów wykonuje się po dożylnym podaniu środka kontrastowego.
Po badaniu personel przekazuje zalecenia związane z podanymi preparatami i ewentualną obserwacją. Preparat doustny może powodować przejściowe luźne stolce lub wzdęcie. Jeśli zastosowano lek uspokajający albo znieczulenie, obowiązują odrębne zasady powrotu do domu i prowadzenia pojazdów. Po leku ograniczającym ruchy jelit należy również uwzględnić przekazane zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów.