Rezonans magnetyczny miednicy

Przez 4 godziny przed badaniem należy powstrzymać się od jedzenia i picia. Przygotowanie do MR miednicy wymaga również odpowiedniego wypełnienia pęcherza moczowego, dlatego szczegółowych informacji dotyczących przyjmowania płynów udziela personel medyczny podczas rejestracji. Środki przeczyszczające i inne preparaty do oczyszczania jelita stosuje się wyłącznie na zalecenie lekarza. U osób z cukrzycą pory posiłków i sposób przyjmowania leków w dniu badania należy wcześniej uzgodnić z lekarzem.

Leki przyjmowane na stałe stosuje się według dotychczasowego schematu, chyba że lekarz zaleci inaczej. W cukrzycy plan leczenia na dzień badania wymaga wcześniejszego uzgodnienia, z uwzględnieniem posiłków. Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani przyjmować dodatkowych preparatów do przygotowania badania.

Odpowiednia jest wygodna odzież bez metalowych zapięć, ozdób, fiszbin i włókien metalicznych. W razie potrzeby personel zaleci jej zmianę. Przed wejściem do pomieszczenia z aparatem należy zdjąć biżuterię, zegarek, okulary, aparat słuchowy i wyjmowane protezy. Zalecane jest przyjście bez makijażu z metalicznymi drobinami

Przed wejściem do pomieszczenia z aparatem MR należy pozostawić telefon, klucze, karty płatnicze oraz inne przedmioty metalowe i elektroniczne w miejscu wskazanym przez personel. Korzystanie z urządzeń medycznych noszonych na ciele, takich jak pompa insulinowa czy system monitorowania glukozy, należy zgłosić personelowi medycznemu przed badaniem. Personel ustali, czy urządzenie może pozostać na czas obrazowania i jak bezpiecznie przygotować się do badania.

Przy rejestracji należy wskazać cel badania i przebyte operacje w obrębie miednicy. Wymagają zgłoszenia implanty, metalowe ciała obce, ciąża lub jej podejrzenie, choroby nerek, wcześniejsze reakcje na kontrast oraz klaustrofobia. Należy również poinformować o cewniku, stomii lub innych urządzeniach medycznych.

Na wizytę należy zgłosić się co najmniej 15 minut przed wyznaczoną godziną. Ten czas pozwala dopełnić formalności i wypełnić ankietę bezpieczeństwa MR. Jej omówienie z personelem jest częścią kwalifikacji do badania.

Na badanie należy zabrać:
• dokument tożsamości,
• skierowanie, jeśli zostało wystawione,
• wyniki USG, TK i wcześniejszych badań MR miednicy oraz dokumentację leczenia, w tym operacji i badań histopatologicznych, jeśli były wykonywane,
• dokumentację wszczepionych implantów i urządzeń, zawierającą nazwę, model oraz warunki dopuszczenia do MR, a po operacji także kartę informacyjną leczenia szpitalnego,
• aktualny wynik kreatyniny, jeśli planowane jest podanie kontrastu, wraz z eGFR, jeżeli podano je w wyniku; wymaganą aktualność badania potwierdza pracownia.
Informacja o celu badania i wcześniejszym leczeniu ułatwia dobór właściwego zakresu obrazowania. Jeśli wystawiono skierowanie, należy je zabrać, także w przypadku badania prywatnego.

Badanie trwa zwykle kilkadziesiąt minut. Dokładny czas zależy od zakresu obrazowania i potrzeby podania kontrastu; orientacyjną długość wizyty podaje personel podczas rejestracji.

Celem ustalenia terminu badania konieczna jest wcześniejsza rejestracja osobista, telefoniczna lub on-line.

• urządzeń i implantów oznaczonych jako MR Unsafe, czyli niedopuszczonych do badania w środowisku rezonansu magnetycznego,
• ferromagnetycznych ciał obcych w obrębie oczodołu lub gałki ocznej,
• innych metalowych elementów stwarzających zagrożenie w polu magnetycznym.
Możliwość wykonania MR ocenia się na podstawie ankiety bezpieczeństwa oraz dokumentacji implantów i metalowych ciał obcych. Niepełne informacje mogą wymagać uzupełnienia przed zakwalifikowaniem do badania.

• implantów zębowych, wypełnień i mostów protetycznych, choć elementy te mogą miejscowo zakłócać obraz,
• karmienia piersią; również po podaniu środka kontrastowego zawierającego gadolin nie ma potrzeby rutynowego przerywania karmienia.

Rozrusznik serca lub inny implant nie oznacza automatycznie wykluczenia z badania MR. Możliwość jego wykonania zależy od rodzaju urządzenia, dokumentacji i warunków bezpiecznego obrazowania. Niektóre urządzenia wymagają specjalistycznego nadzoru oraz odpowiednio przygotowanego ośrodka. Kwalifikację przeprowadza personel pracowni na podstawie dostarczonych informacji.
W ciąży rezonans bez kontrastu można wykonać przy uzasadnionych wskazaniach, po ocenie lekarza. Środek kontrastowy zawierający gadolin stosuje się wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach, po rozważeniu korzyści i ryzyka.
Po operacjach miednicy należy zgłosić obecność klipsów, protez, stentów i innych wszczepionych elementów. O bezpieczeństwie decydują ich właściwości oraz warunki badania, a nie sam fakt przebytego zabiegu. Choroby nerek i wcześniejsze reakcje na kontrast wymagają dodatkowej oceny przed jego podaniem. Klaustrofobia lub ból utrudniający leżenie mogą wymagać wcześniejszego zaplanowania badania.

Na wizytę należy zgłosić się około 15 minut przed wyznaczoną godziną badania. Ten czas jest przeznaczony na dopełnienie formalności i wypełnienie kwestionariusza medycznego. Podczas rejestracji należy przedstawić skierowanie, jeśli jest wymagane, a w przypadku badania z kontrastem również aktualny wynik oznaczenia stężenia kreatyniny we krwi.

Przed wejściem do pomieszczenia z aparatem personel sprawdza ankietę bezpieczeństwa i przygotowanie. Przedmioty metalowe i elektroniczne pozostają w wyznaczonym miejscu. Jeśli planowany jest kontrast, zakłada się wkłucie dożylne. Personel omawia sposób kontaktu i poszczególne etapy badania.

Obrazy ocenia lekarz radiolog, który przygotowuje opis badania. Zapis obrazów na płycie CD pacjent otrzymuje bezpośrednio po badaniu, natomiast opis jest udostępniany w formie papierowej lub w Portalu Pacjenta. Termin jego dostępności podaje pracownia. Wynik może odebrać także osoba pisemnie upoważniona. Dalsze postępowanie ustala lekarz prowadzący po zapoznaniu się z opisem i pozostałą dokumentacją.

Pacjent leży na ruchomym stole aparatu, zwykle na plecach. Nad okolicą miednicy umieszcza się cewkę odbierającą sygnał potrzebny do utworzenia obrazów. Elektroradiolog wykonuje kolejne serie obrazów według protokołu dobranego do ocenianego narządu. W czasie obrazowania konieczne jest pozostawanie nieruchomo.
Pracy aparatu towarzyszą głośne, rytmiczne dźwięki, dlatego pacjent otrzymuje ochronniki słuchu. Przez cały czas pozostaje pod obserwacją personelu i może kontaktować się z nim przez interkom. Jeśli wymaga tego cel badania, część obrazów wykonuje się po dożylnym podaniu środka kontrastowego.
Po badaniu bez leków uspokajających lub znieczulenia można zazwyczaj wrócić do codziennych zajęć. Jeśli podano kontrast, personel informuje o czasie obserwacji i dalszych zaleceniach. Po zastosowaniu leków uspokajających lub znieczulenia obowiązują odrębne zasady dotyczące powrotu do domu i prowadzenia pojazdów.