MR Stawów krzyżowo-biodrowych

Na 4 godziny przed badaniem nie należy jeść ani pić. Jeżeli ze względów zdrowotnych konieczne jest regularne przyjmowanie płynów lub posiłków, zasady przygotowania należy wcześniej ustalić z rejestracją.

Leki przyjmowane na stałe należy zażyć jak zwykle, chyba że lekarz lub personel pracowni przekaże inne zalecenia. W przypadku cukrzycy lub innych chorób wymagających regularnych posiłków sposób przygotowania należy uzgodnić podczas rejestracji.

Na badanie należy zgłosić się w ubraniu bez metalowych elementów, takich jak zamki, napy, haftki, guziki czy ozdoby. Przed wejściem do pomieszczenia z aparatem trzeba zdjąć okulary, biżuterię, zegarek, aparat słuchowy, spinki oraz ruchome protezy zębowe.

Do pomieszczenia z aparatem MR nie wolno wnosić telefonu, kluczy, monet, kart płatniczych, zegarka, biżuterii ani innych metalowych lub elektronicznych przedmiotów. Zostają one w wyznaczonym miejscu przed rozpoczęciem badania.

Już podczas rejestracji należy poinformować o wszczepionych urządzeniach i implantach, metalowych elementach w organizmie, przebytych operacjach oraz możliwości pozostawania metalowych opiłków w okolicy oczu. Należy również zgłosić śruby, płytki, implanty po zespoleniu stawów krzyżowo-biodrowych, endoprotezy biodra, stymulatory nerwów krzyżowych oraz inne implanty w obrębie miednicy. Nie wykluczają one automatycznie wykonania badania, ale możliwość przeprowadzenia MR zależy od konkretnego modelu urządzenia, jego oznaczenia oraz warunków bezpieczeństwa określonych przez producenta. Metalowe elementy mogą także powodować artefakty i ograniczać jakość obrazów.

Należy również zgłosić ciążę lub jej podejrzenie, choroby nerek, wcześniejsze reakcje na środki kontrastowe oraz nasiloną klaustrofobię. Informacje te umożliwiają bezpieczne zaplanowanie badania.

Na badanie należy przyjść co najmniej 15 minut przed wyznaczonym terminem celem dopełnienia formalności i wypełnienia ankiety medycznej.

Dokumenty

Należy ze sobą zabrać:

Na badanie MR nie jest wymagane skierowanie, z wyjątkiem badań u małych dzieci oraz kobiet w ciąży. W celu uściślenia zakresu badania lub ustalenia potrzeby podania kontrastu można skorzystać z konsultacji lekarskiej i uzyskać skierowanie na miejscu.

Czas badania zależy od przyjętego protokołu i zwykle mieści się w przedziale od 15 do 60 minut. Podczas wykonywania obrazów należy pozostać nieruchomo.

Celem ustalenia terminu badania konieczna jest wcześniejsza rejestracja osobista, telefoniczna lub on-line.

Kiedy nie można wykonać rezonansu magnetycznego?

Jeżeli nie ma informacji o rodzaju wszczepionego urządzenia lub implantu, badanie może zostać odroczone do czasu uzyskania dokumentacji i potwierdzenia warunków jego bezpiecznego wykonania.

Co nie jest przeciwwskazaniem do wykonania badania?

Rozrusznik serca, stent, klips naczyniowy lub implant ortopedyczny nie wykluczają automatycznie wykonania rezonansu magnetycznego. Możliwość przeprowadzenia badania zależy od konkretnego modelu urządzenia, jego oznaczenia oraz warunków bezpieczeństwa określonych przez producenta.

O czym należy poinformować personel przed badaniem?

Przed badaniem należy zgłosić wszystkie wszczepione urządzenia, implanty, metalowe elementy oraz wcześniejsze urazy związane z metalem. Do pomieszczenia z aparatem MR można wprowadzać wyłącznie przedmioty uznane za bezpieczne w środowisku rezonansu lub dopuszczone warunkowo, zgodnie z wymaganiami producenta.

Ostateczną decyzję o wykonaniu badania podejmuje personel pracowni na podstawie ankiety bezpieczeństwa, wywiadu oraz dostępnej dokumentacji. Jeżeli istnieje podejrzenie, że w okolicy oka może znajdować się metalowy opiłek, przed rezonansem może być konieczne dodatkowe badanie obrazowe, które pozwoli wykluczyć obecność ciała obcego.

Czy rezonans można wykonać w ciąży i podczas karmienia piersią?

Ciąża nie wyklucza automatycznie badania MR bez kontrastu. Rezonans wykonuje się jednak tylko wtedy, gdy jest medycznie uzasadniony, a badania nie można bezpiecznie odłożyć lub zastąpić inną metodą. W pracowni wymagane jest skierowanie na badanie MR wykonywane w czasie ciąży.

Środek kontrastowy zawierający gadolin stosuje się w ciąży wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach, po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do rezonansu ani do podania gadolinu. Zgodnie z aktualnymi zaleceniami nie ma potrzeby rutynowego przerywania karmienia.

Na umówione badanie należy zgłosić się około 15 minut przed wyznaczoną godziną. Podczas rejestracji wypełniana jest ankieta bezpieczeństwa MR oraz przedstawiane są wymagane dokumenty i wcześniejsze wyniki badań. Jeżeli zaplanowano podanie kontrastu, należy również przedstawić aktualny wynik kreatyniny zgodnie z informacją przekazaną przez rejestrację.

Przed wejściem do pracowni należy pozostawić metalowe i elektroniczne przedmioty oraz zdjąć odzież i ozdoby zawierające metal, zwłaszcza w okolicy pasa, miednicy i dolnej części pleców. Osoba badana otrzymuje instrukcję dotyczącą ułożenia i pozostawania nieruchomo. Jeśli przewidziano podanie kontrastu, po ocenie bezpieczeństwa zakładane jest wkłucie dożylne.

Wynik badania MR można odebrać osobiście lub pobrać z Portalu Pacjenta. Odbiór przez inną osobę jest możliwy na podstawie pisemnego upoważnienia. Sposób i termin udostępnienia obrazów oraz opisu są przekazywane podczas rejestracji.

Badanie wykonuje elektroradiolog. Osoba badana leży najczęściej na plecach, a okolica miednicy zostaje ułożona w obrębie odpowiedniej cewki. Obrazy obu stawów krzyżowo-biodrowych wykonuje się w kilku płaszczyznach dopasowanych do ich przebiegu, co umożliwia ocenę zmian zapalnych i strukturalnych. Jeżeli protokół wymaga kontrastu, część sekwencji powstaje po jego dożylnym podaniu. Podczas skanowania należy pozostawać nieruchomo, ponieważ ruch obniża jakość obrazu.

Pracy aparatu towarzyszą głośne, rytmiczne dźwięki, dlatego na czas badania udostępniane są ochronniki słuchu. Personel znajduje się w sterowni, przez cały czas obserwuje przebieg badania i utrzymuje kontakt przez interkom. Badanie jest bezbolesne, choć dłuższe leżenie może być odczuwane jako niewygodne przy nasilonym bólu dolnej części pleców lub pośladków. W razie narastającego dyskomfortu można skontaktować się z personelem za pomocą przekazanego urządzenia alarmowego.

Po zakończeniu badania bez kontrastu można zwykle od razu wrócić do codziennych zajęć. Po podaniu środka kontrastowego czas ewentualnej obserwacji określa procedura pracowni. Jeżeli zastosowano lek uspokajający lub znieczulenie, obowiązują odrębne zalecenia przekazane przez personel.