Rezonans magnetyczny krtani i nosogardła uzupełnia diagnostykę laryngologiczną, gdy potrzebna jest ocena tkanek położonych głębiej niż struktury widoczne podczas badania endoskopowego. Dostarcza informacji pomocnych w planowaniu leczenia i kontroli jego efektów.
Na czym polega rezonans magnetyczny krtani i nosogardła?
Badanie wykorzystuje pole magnetyczne i fale radiowe do tworzenia szczegółowych obrazów, bez użycia promieniowania jonizującego. Zakres obrazowania dobiera się do problemu diagnostycznego. W zależności od wskazań stosuje się dożylny środek kontrastowy, który ułatwia ocenę wybranych zmian.
Co pokazuje rezonans magnetyczny krtani i nosogardła?
MR pozwala ocenić tkanki miękkie nosogardła i krtani, sąsiednie przestrzenie szyi oraz regionalne węzły chłonne. Pomaga określić położenie i rozległość zmian oraz ich związek z otaczającymi strukturami. Przy zmianach nosogardła może również służyć ocenie zajęcia podstawy czaszki. Rezonans nie zastępuje endoskopii ani badania histopatologicznego materiału pobranego podczas biopsji.
Kiedy wykonuje się rezonans magnetyczny krtani i nosogardła?
Badanie może być zlecane przy podejrzeniu zmiany guzowatej oraz w kontroli po leczeniu. Lekarz może je również zalecić w diagnostyce utrzymującej się chrypki, zmiany głosu, trudności lub bólu przy połykaniu, uczucia przeszkody w gardle albo powiększonych węzłów chłonnych. Objawy te mogą mieć różne przyczyny, a decyzja o wykonaniu MR zależy od oceny laryngologicznej i wyników wcześniejszych badań.
